Kontrabidang Kuya

Me: Malinaw na ba ang lumalabas na tubig sa gripo?

LilSis: Medyo marumi pa rin ng konti.

Me: Ah, parang mukha mo pa rin pala. XD

___________________________

LilSis: Ang maganda sa rebond ng buhok ko, kahit na itali ko, kapag naligo ako at sinuklay, nagiging straight ulit.

Me: Oo nga noh? Straight pa rin. Parang katawan mo lang. XD

_______________________________

Yan ay ilan lang sa mga latest banat ko tuwing tipong nagpapaka-vain ang kapatid ko. Or kung trip ko lang talagang mambasag ng trip. Ewan ko, ganito ba talaga ang mga kuya? Parang ang sarap kasing mang-asar! hahaha :p

Sibling rivalry? wala naman masyado. Pero meron. Meron at meron din. Sa tingin ko naman parang napepressure siya na pantayan o higitan ang mga yapak ko. Size 11 kaya paa ko!

Pero ganun na nga, sabi ko pa sa comment ko sa facebook status niya nung graduation,

Iba iba kami ng talento.

Mas marami nga lang ang meron ako.

:Dv

_____________________________

Anyway, nais ko lang naman sanang i GOOD LUCK ang kapatid ko sa nalalapit na board exam! alam kong kaya mo yan! Ako kaya ang trainor mo! haha

P.S. May pustahan nga pala kami na kung mahigitan niya ang board rating ko, ibibili ko siya ng cellphone, yung may camera. Ang galing dba? Pero mahirap yun. Trust me, mahirap. bwahahahaha *evil laugh*

pero hindi imposible.

Advertisements

Trolling, Got Me Thinking

 

I HATE MYSELF 

FOR LOVING YOU

NO I HATE YOU

_________________________

I woke up from an afternoon-dusk nap reading this text message. I was hungry…and puzzled. Who could possibly text me in this early hour!? Oh wait, its 8pm. Funny how I always woke up thinking it’s the morning when I slept late afternoon after work. In annoyance, and not to sound too defensive, I replied:

In as much as you do,

Trust me, I hate myself too.

But what caught me breathless was her (this time, I know it’s a girl) reply.

hahaha Hindi mo ba alam na si Alay ito? 

(hahaha Don’t you know this is Alay?)

Oh my! It’s my niece making fun of me! I got punked by an eleven year old! I thought it was my ex!

hahaha I was just riding the joke! 😀

I put my best ‘poker face’ on. On text, that is. But this 5th grader wont just end it all. Out of the blue, she replied:

If you life your heart

you wil never inlove.

That English! haha  Though grammatically wrong (and almost pointless), I came to ponder on how on earth did that occurred to her. What does she mean? What does she know about love anyway? Is she really my niece? Or just my ex pretending to be? How did she even get my number by the way?

To answer it all, I called. And called. And called. She’s not answering!  Maybe afraid I would recognize the voice?

Then, it came to me like lightning on a dark night. It’s my niece’s birthday! I almost forgot!  So that’s why. She’s asking for a gift. haha A gift huh? after all this trolling? haha But of course I will. Still.

Happy birthday Alay!

Grrr!

Sa paglipas ng panahon, kukupas ang pintura, makikita ang bulok at kinakalawang na.

Mahigit limang buwan na mula ng lumipat ako ng boarding house.  Akala ko ‘this is the one’. Not until, my landlady is getting into my nerves.

Strike 1: April 8,2013 8pm. Excited akong makita sina mama at papa bukas. At dahil ‘courteous’ nga ako (as I claim, hayaan nyo na), pinaalam ko kay ate landlady. Umakyat si ate sa second floor nun at kukunin ang mga nakasampay na damit nila.

Me: hmmm, ate, darating nga pala sina mama bukas.

Ate: Ilang araw na naman?!

I don’t know kung normal lang ba talagang response yun, pero the way na pagkasabi niya eh parang ayaw niyang nandito sina mama at papa. May tunog pagdadabog. Hindi ko naman nakakalimutan ang mga sabi niya noon. “Ayos lang kung pumunta dito yung mga magulang niyo paminsan-minsan. Bahala na kayong magsiksikan sa kwarto ha.” 

Nakita kong nagsalubong ang kilay ng kapatid ko at mukhang sasagot yata talaga at papatulan si ate kaya dinilatan ko ng mata at sumagot ako kay ate:

Me: Hmmm mga five days poh. Hanggang sa katorse. *sabay lingon sa kalendaryo at titig sa kapatid kong imbyernang imbyerna*

Ano nga kaya ang ayaw niya kina mama? Kung ayaw niya naman kasi, pwede namang patuluyin nlng namin sina mama sa ibang bahay or lodging house. Kung gusto naman niyang mag-additional bayad (para sa kuryente at tubig), aba eh ayos lang talaga sa akin. Ang nakakainis lang eh yung pagpaparinig niya. Propesyunal naman kami pareho. Bakit ba ayaw niya kaming direktahin.

Kaya naman kinabukasan, pagdating na pagdating ko pa lang sa bahay galing duty, sinabi ko agad kina mama ang nangyari. At dun, nagsimula ang connect the dots.

Nun kasing marso lang, pumunta dito sina mama para sa graduation ng kapatid ko. Sa huling araw nila bago umuwi sa probinsya, eh nakisuyo si mama na kung pwede bang matulog ng kahit isang gabi ang tiyahin ko para sabay na silang pumunta ng pier bukas ng madaling araw. At ang nakakawindang na sagot ni ate:

Ate: Ayaw ko sana, kaso naka-Oo ka na eh, kaya wala na akong magagawa.

Unbelievable! Hindi nakapag-react si mama. Hindi pa naman siya talaga um-Oo sa tiyahin ko kaya lang hindi na siya nakasagot. Na shock sa response ni ate.

Kung pwede naman, sana simpleng ‘OK’ nlng. Kung ayaw, sana sinabing “sorry, pero hindi talaga pwede”. Wouldn’t it be better? Naman! Maiintindihan naman namin. To think mas nakakatanda pa talaga si mama kesa sa kanya ng mahigit limang taon. Ganun makapagsalita.

Ang nakakatawa pa dito, supervisor siya sa isang hotel. Ganito ba siya magtrato ng bisita nila?

__________________________ *deep inhale*

Siguro nga’t baka may pinagdadaanan lang siya nitong mga huling araw. Or baka merong regla. Sa paghihintuha namin ng kapatid ko sa psychology ng mga pangyayari, heto ang aming mga findings (nursing student din ang kapatid ko):

– Obsessive – Compulsive si ate. Ayaw niyang may pagbabago sa sistema niya. Dapat maayos ang lahat. (naku! kung alam niyo lang!)

– Dahil wala siyang anak, baka naiinsecure siya pag kumpleto kaming pamilya.

– Dahil naoperahan siya sa ovaries, may feelings of anger detachment insecurities siya towards women with children.

– Dahil supervisor siya sa hotel, napa-practice niya minsan sa bahay na pagalitan ang mga staff niya. (may do not disturb sign pa sa pinto ng kwarto niya!)

– Baka ganun lang talaga yung tono ng pananalita niya. Ilonggang iba ang punto. (diba malambing ang mga ilongga?)

– Baka nga sa sobrang taas ng pagtingin niya sa sarili, eh hindi na niya nakikita ang mga actions niya. (alam ko na gift ko sa kanya sa pasko… salamin!)

___________________________ *deep inhale*

Idinasal ko rin si ate, na maintindihan ko siya, ang sarili ko na bigyan ng mas mahabang pasensya, huwag mawalan ng respeto sa kanya, to watch my words, na huwag labanan ang apoy sa apoy. Maging cool lang.

Si Lord naman, ang bilis ng response. Nitong umaga lang, parang biglang ang bait ni ate sa akin. Grabe naman!

 

Final diagnosis: mood swings.

 

Kaya lang, ang pendulum, isang fraction of a second lang sa bottomest point. Madalas, nakaswing. Nag Strike 2 si ate. *sigh* Hindi ko na ikukwento, baka napatid na si ate sa panlilibak pagkukwento ko tungkol sa kanya. 😀 Smile nlng. Utuin ang sariling ok lang hanggang sa ang mismong mundo na ang maniwala, the least you know it, nawala na ang problema. Sana.

 

Ipinagdarasal ko ang paghinto ng swing, Lord.